• rss
  • Twitter
  • youtube
  • Facebook:
  • Google Plus:

Obserwuj nas:

Rajdy przeprawowe

Gdy Celica zdominowała rajdy WRC, Land Cruiser dominował w Paryż-Dakar.

W pierwszym rajdzie w 1979 roku wystartowało 167 samochodów. Do mety dotarło 100. W tym 15 Land Cruiserów. Rok później w rajdzie startują 203 załogi, do mety dojeżdża 105, w tym osiem ma na masce znak Toyoty. W 1981 r. na trasę rusza 289 aut, do mety docierają 42, a wśród nich aż 9 Land Cruiserów. Od 1982 roku kolejne teamy pną się coraz wyżej w klasyfikacjach generalnych rajdów i są coraz popularniejszymi autami w stawce. W 1985 roku na 425 startujących samochodów, aż 65 to Land Cruisery. W 1987 Team ACP prowadząc Land Cruisera BJ71V zdobywa pierwszą lokatę wśród aut z silnikiem diesla. Rok później Toyota zajmuje całe podium w kategorii aut produkcyjnych.

 

Osiągnięcia Toyoty Land Cruiser  w rajdzie Paryż-Dakar

1995 rok – 17-ta edycja – Granada – Dakar
1995 rot to pierwszy rok Zespołu Araco (w chwili obecnej TLC), który ścigał się w zwykłym Land Cruiser 80 w niezmodyfikowanej pojazdach w klasie diesel. Była to także pewna forma uczczenia pamięci samochodu Land Cruiser, który wtedy osiągnął wielkość produkcji 2,5 miliona sztuk. Mimo że Land Cruiser zajmował pierwsze miejsce na półmetku rajdu, podczas pierwszego dnia drugiej części, zespół stracił ciężarówkę wsparcia na mauretańskiej pustyni. Mimo braku części zamiennych Land Cruiser pozostał w rywalizacji. Niestety,  Toyota zdołała zakończyć rajd dopiero na czwartym miejscu w swojej klasie.
 

Pojazd nr 1 – Asaga-Ito: 4-te miejsce w swojej klasie

1996 rok – 18-ta edycja – Granada-Dakar
W drugim roku zespół Araco postanowił zwiększyć swoje szanse na zwycięstwo zgłaszając do rajdu dwa Land Cruisery 80. W pierwszym samochodzie zasiadła załoga z poprzedniego sezonu, podczas gdy drugi był prowadzony przez francuskiego weterana - G. Sarazana i pracownika Araco (teraz Toyota Auto Body) Takashi Fujisawa jako pilota . Gdy inni uczestnicy odpadli z zawodów, dwa samochody Land Cruiser 80 prowadziły w rajdzie i zajęły pierwsze i drugie miejsce w swojej klasie. Pojazdy także osiągnęły dwie najlepsze pozycje wśród wszystkich pojazdów z silnikiem diesela.

Pojazd nr 1 – Asaga-Ito: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Sarazan-Fujisawa: 1-wsze miejsce w swojej klasie

1997 rok – 19-ta edycja
Zespół TLC (dawniej Araco) wystartował w tej samej obsadzie, jak sezon wcześniej, z dwoma pojazdami Land Cruiser 80 i tymi samymi ludźmi w zespole. Yoshihiro Ito, poprzednio kierownik projektu, awansował na dyrektora. Pojazd nr 2 jechał dosyć szybko, ale niestety przewrócił się przy maksymalnej prędkości na dziesiątym etapie i musiał się wycofać. Po tym wypadku, pojazd nr 1 odzyskał właściwy rytm i zaczął swój atak na pozycje poprzedzających go rywali. Mimo to nie był w stanie dogonić liderów, ale skończył na drugim miejscu w swojej klasie.

Pojazd nr 1 – Asaga-Ito: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Sarazan-Fujisawa: wycofany

1998 rok – 20-ta edycja: Paryż-Granada-Dakar
Ponownie wystawiono dwa Land-Cruisery. Hajime Ito został pilotem pojazdu nr 1, a Tadahiro Tsuzuki został awansował na dyrektora zespołu. Rajd był bardzo wymagający – około połowa wszystkich zgłoszonych odpadała w pierwszej połowie zawodów. Mimo to, przez cały czas oba samochody Land Cruiser demonstrowały swój niesłychany potencjał, zgarniając dwa pierwsze miejsca w swojej klasie różnicą ponad 13 godzin między nimi a miejscem trzecim. Wydarzenie to ukoronowało ostatni występ aut Land Cruiser 80.

Pojazd nr 1 – Asaga-Ito: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Sarazan-Fujisawa: 1-wsze miejsce w swojej klasie

1999 rok – 21-wsza edycja: Granada-Dakar
W dwudziestym pierwszym rajdzie Dakar po raz pierwszy pojawiły się samochody Land Cruiser 100. Kierowcy obu pojazdów pozostali ci sami, ale nastąpiła zmiana pilotów. Debiutował G. Trouble, który nawigował drugi samochód. To był również ostatni rajd jako kierowcy 59-cio letniego Sarazana, pojawiły się więc ważne pytania – czy zakończy on swoją karierę sukcesem?
Ponieważ były to pierwsze zawody aut Land Cruiser 100, wiele testów było przeprowadzanych na żywym organizmie, w trakcie odcinków specjalnych. Przede wszystkim sprawdzano wytrzymałość niezależnego, przedniego zawieszenia. Mimo niesprawdzonych aut, Land Cruisery były w stanie zakończyć Dakar na dwóch pierwszych lokatach wśród niemodyfikowanych pojazdów w klasie diesel, wyprzedzając rywali o ponad 10 godzin.
Pojazd nr 1 – Asaga-Fujisawa: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Srazan-Trouble – 1-wsze miejsce w swojej klasie

2000 rok – 22-ga edycja: Paryż-Dakar-Kair
Pierwszy raz rajd Paryż – Dakar przebiegał przez całą Afrykę (całkowity dystans 10 tysięcy kilometrów). Jednak dystans został skrócony - 4 dni rajdu zostały anulowane ze względu na informacje o aktywności terrorystów. Nowa załoga Ratet i Garcin w samochodzie nr 2 wykazała się skuteczną francuską pracą zespołową i w pełni wykorzystała potencjał Land Cruisera 100. Trzeci rok z rzędu Toyota ukończyła kończy rajd na dwóch pierwszych miejscach w klasie niemodyfikowanych pojazdów z napędem diesel.
Pojazd nr 1 – Asaga-Fujisawa: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Ratet-Garcin: 1-wsze miejsce w swojej klasie

2001 rok – 23-cia edycja: Paryż-Dakar
W tym właśnie roku odchodzono rocznicę 50-lecia produkcji Land Cruiserów. Podobnie jak w poprzednich latach, zespół pozostał ten sam. Sam rajd trwał jednak dłużej niż zwykle, bo aż 21 dni. To wydłużenie czasu trwania zawodów i nowe regulacje dotyczące braku pomocy mechaników z powietrza, zmieniły rajd w morderczą przeprawę. Pojazd nr 2 doznał poważnego uszkodzenia lewego-przedniego zawieszenia, ale udało się to naprawić. Później pojazd nr 1 musiał wycofać się z rajdu z powodu problemów z silnikiem na 17 etapie, tym samym uniemożliwiając kolejny dublet. Pojazd nr 2 wygrał w swojej klasie.
Pojazd nr 1 – Asaga-Fujisawa: wycofany
Pojazd nr 2 – Retet-Garcin: 1-wsze miejsce w swojej klasie

2002 rok – 24-ta edycja: Arras-Madryt-Dakar
Nagła śmierć byłego dyrektora generalnego Takehiko Arakawa     natchnęła zespół do spełnienia jego życzenia -  zdobycia piątego tytułu z rzędu i kolejnego podwójnego zwycięstwa. Już w dwudniowym etapie- maratonie, pojazd nr 1 urósł jako lider w swojej klasie, zajmując jednocześnie 9-te miejsce w ogóle, co był najlepszym rezultatem Toyoty w historii. Kierowca Asaga i nowy pilot Daisuke Arakawa w pojeździe nr 2 zgodnie z planem zajęli drugie miejsce.
Pojazd nr 1 – Asaga-Arakawa: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Ratet-Garcin: 1-wsze miejsce w swojej klasie

2003 rok – 25-ta edycja – Telefonica-Dakar
Rajd rozpoczął się w Marsylii we Francji, jego uczestnicy przemierzali Afrykę od wschodu a zakończyli w Sharm El Sheikh w Egipcie. Po raz pierwszy zespół wystawił 3 samochody, w tym jeden napędzany benzyną. Oczekiwania były bardzo wysokie dla pojazdu nr 3; jego kierowca Katayama miał bogate doświadczenie w wielu dziedzinach sportów motorowych. Niestety, od samego początku zespół nękały problemy techniczne. Szczególnie dokuczliwa była pompa paliwa, która nie pozwalała na zapalenie silnika oraz powtarzające się problemy z zatykającym się wlotem powietrza powodowane przez pył (typowy dla regionów wulkanicznych). W klasie pojazdów niemodyfikowanych, wlot powietrza musiał zostać fabryczny, pozostawiając opcję delikatnego czyszczenia filtra ręcznie. Ostatecznie, na 12-tym etapie pojazd nr 3 dachował i był zmuszony do wycofania się z wyścigu. Jakkolwiek pojazdy nr 1 i 2 jechały spokojnie, kontynuując swoją serię zwycięstw, zajmując dwa pierwsze miejsca w klasie niemodyfikowanych samochodów napędzanych silnikiem diesel.
Pojazd nr 1 – Asaga-Arakawa: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Ratet-Gracin: 1-wsze miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 3 – Katayama-Trouble: wycofany

2004 rok – 26-ta edycja: Telefonica-Dakar
W dziesiątym roku startów w Paryż-Dakar, zespół Toyota oczekiwał siódmego z rzędu zwycięstwa. Ponownie zespół przygotował 3 pojazdy. Zespół nr 3, w którego skład wchodził kierowca Ukyo Katayama, start w 2003 roku potraktował jako trening i testy. Niestety wszystkie 3 pojazdy napotkały problemy techniczne i musiały wycofać się z wyścigu. Pojazd nr 3 prowadzony przez zespół Katayama-Arakawa musiał się poddać zanim minął metę 16-go etapu. Procent pojazdów, które skończyły rajd, był niespotykanie niski - tylko około 10% samochodów w klasie niemodyfikowanych napędzanych silnikami diesel ukończyło zawody..
Pojazd nr 1 – Agata-Ito: wycofany
Pojazd nr 2 – Ratet-Lame; wycofany
Pojazd nr 3 – Katayama-Arakawa; wycofany

2005 rok – 27-ma edycja: Telefonica-Dakar
Po raz kolejny zespół Toyoty wystawił do wyścigu pojazdy Land Cruiser 100. Biorąc pod uwagę, że rok wcześniej wszystkie 3 samochody zostały wycofane z rajdu, w 2005 roku spróbowano rehabilitacji. Pracownik z Toyota Auto Body, Yasushi Numata, został wybrany na pilota auta nr 3, a Hajime Ito, który pełnił podwójną rolę (pilota i dyrektor), skupił się na swojej pozycji dyrektora. Trzy samochody Toyota Land Cruiser utrzymywały prowadzenie w swoich klasach od przekroczenia Morza Śródziemnego. Wszystko szło po myśli zespołu, aż do wkroczenia w odcinek afrykański -wtedy rozpoczęły się problemy gdy pojazdy wjechały na etapy pustynne. Mimo to, zespół poradził sobie z  przeciwnościami i uzyskał swoje pierwsze potrójne zwycięstwo w dziewiątym etapie, przekraczając linię mety rajdu w tej samej kolejności.
Pojazd nr 3 – Asaga-Numata: 1-wsze miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Ratet-Cattarelli: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 1 – Katayama-Arakawa: 3-cie miejsce w swojej klasie

2006 rok – 28-ma edycja: Dakar
TLC ponownie zgłosił do rajdu 3 samochody Land Cruiser 100. Wystartowali: nowy zatrudniony Yoshio Ikeda wraz z Daisuke Arakawa w aucie nr 1, w aucie nr 2 pojawiła się ponownie francuska kompilacja JJ Rateta i Bruno Cattarelliego. Pojazd nr 3 to ekipa Toshinori Asaga i Yasushi Numata. Pierwsza część rajdu zakończyła się z autem nr2 na pierwszym miejscu i autem nr 1 na drugim w klasie T2, a pojazd nr 3 zajmował 4-te miejsce w klasie T2 diesel. Niestety w aucie nr 3 zniszczeniu uległ tylny dyferencjał. Ponieważ przepisy klasy T2 zabraniają wymiany głównych części, drużyna była zmuszona do jego usunięcia. W międzyczasie pojazd nr 1 i 2 kontynuowały dobrą passę i po raz kolejny skończyły rajd dubletem w grupie T2. Pojazd nr 3 dał radę ukończyć wyścig na 26-tym miejscu w całej stawce.
Pojazd na 1 – Ikeda-Arakawa: 2-gie miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 – Ratet-Cattarelli: 1-wsze miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 3 – Asaga-Numata: brak miejsca w jakiejkolwiek klasie, 26-te miejsce w ogóle

2007 rok – 29-ta edycja: Dakar
TLC ponownie wystawił 3 samochody Toyota Land Cruiser. Skład zespołów w samochodach się zmienił w porównaniu z poprzednim rokiem: pojazd nr 1 to ekipa Rateta i Cattarelliego, pojazd nr 2 miał Mitsuhashi i Miura (zatrudniony pilot), podczas gdy Yamada i Arakawa byli w pojeździe nr 3. W pierwszym odcinku specjalnym, wszystkie trzy ekipy zaliczyły dobry start, zajmując  pierwsze, drugie i trzecie miejsce. Siódmego dnia, na ostatnim odcinku pierwszej połowy rajdu, samochody na trudnym, ponad 600 kilometrowym odcinku o zróżnicowanym terenie -  wliczając koleiny, wyzwania off-road i wydmy. Na tym odcinku, pojazd nr 2 zdobył 1-wsze miejsce, pojazd nr 1 3-cie a pojazd nr 3 był zaraz za nim na 4-tym miejscu. Na koniec 10-go dnia, pojazd nr 2 był na pierwszym miejscu, pojazd nr 1 na drugim, a pojazd nr 3 na 4-tym. Niestety następnego dnia pojazd nr 1 ucierpiał z powodu problemów mechanicznych. Te wywołały zaburzenia w prowadzeniu pojazdu, które w rezultacie spowodowało wypadek. Pojazd nr 3, pomagając wcześniej pojazdowi nr 2, był w stanie skończyć zawody na 3-cim miejscu. W styczniu 21-go, pojazd nr 2 wygrał w grupie samochodów niemodyfikowanych, odnosząc trzecie kolejne zwycięstwo dla TLC w tej samej kategorii.
Pojazd nr 1 – Ratet-Cattarelli: wycofany na 11-tym odcinku;
Pojazd nr 2 – Mitsuhashi-Miura: 1-wsze miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 3 – Yamada-Arakawa: 3-cie miejsce w swojej klasie

2009 rok - 30 edycja: Dakar
Nowy kontynent, nowy samochód. Po rocznej przerwie, związanej z odwołaniem edycji w roku 2008 z powodu zagrożenia terrorystycznego, zespół TLC wystawił dla Land Cruisery V8. W Ameryce Południowej wyścig nabrał nowego wymiaru. Na początku szybkie, szutrowe odcinki w stylu WRC. Później wysokie góry, przełęcze, pustynia Atacama.
Pojazd nr 1 - Mitsuhasi-Cattarelli: 1-wsze miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 - Gibon-Miura: wycofany na 9 odcinku w wyniku wypadku i uszkodzenia samochodu

2010 rok - 31: Dakar
Druga edycja rajdu na kontynencie południowo-amerykańskim. Bardzo trudny rajd, zaskakujące zmiany scenariusza, od potężnych ulew do ogromnych upałów na Atacamie. Od początku w swojej klasie prowadziła załoga Mitsuhashi-Guehennec, która ostatecznie wygrała swoją klasyfikację i zajęła bardzo wysokie - 12. miejsce w klasyfikacji generalnej. Drugi pojazd zakończył rajd na 33. pozycji.
Pojazd nr 1 - Mitsuhashi-Guehennec: 1-wsze miejsce w swojej klasie
Pojazd nr 2 - Terrada-Tanaka: 33. miejsce w klasyfikacji generalnej

2011 rok - 32: Dakar
W tej edycji Rajdu Dakar, załogi jadące Toyotami w tej klasie, dysponowały zmodyfikowanymi Land Cruiserami V8 oraz Land Cruiserami 120. Aż osiem załóg – z dziewięciu, które dojechały do mety rajdu – to zespoły jadące Toyotami:

1. TOYOTA - MITSUHASHI (JPN) / GUEHENNEC (FRA)
3. TOYOTA - MOGNIER (FRA) / GENOVINI (FRA)
4. TOYOTA - ALHERAIZ (UAE) / ALKENDI (UAE)
5. TOYOTA - WAUTERS (BEL) / DE LEEUW (BEL)
6. TOYOTA - TERADA (JPN) / TANAKA (JPN)
7. TOYOTA - RAUD (FRA) / LEFEBVRE (FRA)
8. TOYOTA - GIRARD (FRA) / SIMONIN (FRA)
9. TOYOTA - BASSO (FRA) / GAUDELET (FRA)

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież